βάθη

Δευτέρα 28 Οκτωβρίου 2019

Η σίγαση

Στέρεψε από ανέμους

το φθινόπωρο, πριν προλάβει

να σκορπίσει τις φλόγες του στη γη.

Μονάχα παγερή ηρεμία

σαν αυστηρή παρουσία

έμεινε να αποτυπώνει αμείλικτα

τις πτώσεις του ήλιου.

Μονάχα ηρεμία,

που μεγεθύνει δίχως ντροπή

τις φωνές μέσα σε ρηχές κάμαρες.

Άμορφη αλλά επιβλητική,

σίγασε δολοφονικά

του φθινοπώρου τους αυλούς.

Πέμπτη 10 Οκτωβρίου 2019

Βηματισμοί στην ομίχλη
ιχνηλάτης που τον πρόδωσαν
οι ικανότητές του.
Εχθρική κάθε λάμψη
σαν ακόνισμα λεπίδας
που στοχεύει λαιμό.
Ψυχρή κάθε αναπνοή
σαν θραύσμα του χειμώνα.
Οι ήχοι απόμακροι μα κοντινοί
και οι στοχασμοί να με κυκλώνουν
σαρκοφάγο σμήνος.

Δευτέρα 30 Σεπτεμβρίου 2019

Εστίες

Τα ρολόγια μίσησαν το σκοπό τους
και τινάζουν τους αριθμούς

Η νύχτα σέρνει σκισμένο το μανδύα
σαν απέθαντη σκέψη
//
Τα δευτερόλεπτα που χάνεται ο νους
σαν ρήγματα σε καμένη γη
//
Εκείνη η στάλα σκότους
σαν μία σταγόνα αίμα στον ωκεανό
//
Οι αναμνήσεις
σαν χορός κάτω από όξινη βροχή
//
Το πλέγμα του χώρου
η στατική ηχώ της κάμαράς μου
//
Ημίνεκρα όρνεα βουτούν
στην τέφρα των ωρών μου

Σάββατο 7 Σεπτεμβρίου 2019

Scutigera

Μέσα στις ρωγμές
χιμαιρικά ανθίζει η σιγή,
με ενστικτώδη ταχύτητα
στο γόνιμο σκοτάδι.

Η κίνηση ανάλαφρη,
σαν ίχνος του ανέμου,
εναλλάσσεται συνεχώς
στα ίδια τα σημεία.

Οίκος και λαβύρινθος,
προσφέρει ασφάλεια
σε αυτόν που μέσα κλείνεται
μόνος σε κάποιο θρόνο.

Κυριακή 25 Αυγούστου 2019

Πέντε ποιήματα haiku

μες στα χρώματα

και τα χνάρια του ήλιου

κυλά τ'αγέρι

τι κι αν λείπεις

με το ίδιο φεγγάρι

ονειρεύεσαι

αταραξία

θάλασσά μου, απόψε

διαφωνούμε

μες στα σύννεφα

κούρνιασε το φεγγάρι

σαν από ντροπή

μέσα στα φύλλα

τα τζιτζίκια διαφωνούν

η νύχτα, ίδια

Παρασκευή 9 Αυγούστου 2019

Ο θόλος

Έμεινα ακίνητος,
να κοιτάζω τον απομακρυσμένο θόλο,
την κατάβαση της αβύσσου
στην απρόσμενη σιωπή μου.

Έμεινα ακίνητος,
απλώνοντας το βλέμμα μου αργά
στο σκεπασμένο από σκοτάδι τοπίο,
μα ο θόλος παρέμενε κλειστός.

Τετάρτη 7 Αυγούστου 2019

Τέσσερα ποιήματα haiku

θερμές ανταύγειες
η μέρα τεντώνεται

κόντρα στη νύχτα

το απαλό φως
με αδέξια χάρη
βάφει τα φύλλα

σάπιες οι βάρκες
μένουν στο λιμανάκι
με παράπονο

στα ξερά χόρτα
βούτηξε το κοράκι
με το πρώτο φως