Αλληλουχία

Μας κυκλώνει ομίχλη,
τυλίγεται γύρω μας εμμονικά,
πεινασμένο ερπετό.
Τραντάζονται οι αιθέρες
και εμείς παραδινόμαστε
δυσαρμονικά στη στιγμή
και ονειρευόμαστε...
στους σκοτεινούς ορίζοντες.

© 2020 Α.Χ.Δ, All Rights Reserved

Στιγμές στην πόλη - Εννέα ποιήματα χαϊκού

πέφτει η βροχή

και τα φώτα της πόλης

βουτούν στους δρόμους

τα ίδια μέρη

μες απ'το υγρό τζάμι

φαντάζουν ξένα

δίπλα στους κάδους

τα κτίρια φαντάζουν

όλο και πιο γκρι

πόσο κοστίζει

η θέα στο λιμάνι

μέσα στη στάχτη;

σα νεκροφόρες

ονείρων, τα πρωινά

λεωφορεία

πλαγιάζει βουβός

ο γάτος στον κορμό και

μας περιφρονεί

καθώς περνάω

απ'τις γκρίζες κολόνες

αιμορραγούν φως

κάθεται μόνος

στο τσιμεντένιο σκαλί

τριγύρω κόσμος

μικρό λουλούδι

βγαίνει από τη σχισμή

επαναστάτης

© 2020 Α.Χ.Δ, All Rights Reserved

Μισάνθιστα

Ναυαγούμε σε στιγμές,
που στενεύουν ασφυκτικά
σαν βραδυκίνητες ώρες αιχμής,
στριμώχνοντας τους εαυτούς μας
σε χρονικά περιθώρια.

Απλώνουμε τα χέρια διστακτικά,
προς το εύθραυστο φως
μα, δεν το αγγίζουμε ποτέ,
μονάχα κρυφοκοιτάμε το αύριο
από τις λεπτές ουλές του σήμερα.

© 2020 Α.Χ.Δ, All Rights Reserved

Uchi Mata

Ψηφίδες στιγμών,
να μετράμε στην πτώση,
που έρχεται δίχως κάλεσμα,
σαν κρότος που ταράζει
τον αφηρημένο νου.

© 2019 Α.Χ.Δ, All Rights Reserved

Εκβάσεις

Φεύγουν αθόρυβα ηττημένοι,
σπίθες στο λαίμαργο σκοτάδι,
στη σειρά, με τελετουργική συνέπεια,
σκουριασμένα τεχνουργήματα
σε ραγισμένη βιτρίνα
που θα αντικατασταθούν
από άλλα, ίσως πιο λαμπερά.

Υπομονετικοί προσκυνητές
στυγνής εξιδανίκευσης.
Ο χρόνος δεν ακολουθεί
και εκείνοι αθόρυβα γλιστρούν
σαν υψηλές λεπτομέρειες
σε έργο τέχνης που

δεν είδες ποτέ κανείς

© 2019 Α.Χ.Δ, All Rights Reserved

Η σίγαση

Στέρεψε από ανέμους

το φθινόπωρο, πριν προλάβει

να σκορπίσει τις φλόγες του στη γη.

Μονάχα παγερή ηρεμία

σαν αυστηρή παρουσία

έμεινε να αποτυπώνει αμείλικτα

τις πτώσεις του ήλιου.

Μονάχα ηρεμία,

που μεγεθύνει δίχως ντροπή

τις φωνές μέσα σε ρηχές κάμαρες.

Άμορφη αλλά επιβλητική,

σίγασε δολοφονικά

του φθινοπώρου τους αυλούς.

© 2019 Α.Χ.Δ, All Rights Reserved

Πυξίδα

Βηματισμοί στην ομίχλη
ιχνηλάτης που τον πρόδωσαν
οι ικανότητές του.
Εχθρική κάθε λάμψη
σαν ακόνισμα λεπίδας
που στοχεύει λαιμό.
Ψυχρή κάθε αναπνοή
σαν θραύσμα του χειμώνα.
Οι ήχοι απόμακροι μα κοντινοί
και οι στοχασμοί να με κυκλώνουν
σαρκοφάγο σμήνος.

© 2019 Α.Χ.Δ, All Rights Reserved