βάθη

Δευτέρα 30 Δεκεμβρίου 2019

Uchi Mata

Ψηφίδες στιγμών,
να μετράμε στην πτώση,
που έρχεται δίχως κάλεσμα,
σαν κρότος που ταράζει
τον αφηρημένο νου.

Κυριακή 24 Νοεμβρίου 2019

Εκβάσεις

Φεύγουν αθόρυβα ηττημένοι,
σπίθες στο λαίμαργο σκοτάδι,
στη σειρά, με τελετουργική συνέπεια,
σκουριασμένα τεχνουργήματα
σε ραγισμένη βιτρίνα
που θα αντικατασταθούν
από άλλα, ίσως πιο λαμπερά.

Υπομονετικοί προσκυνητές
στυγνής εξιδανίκευσης.
Ο χρόνος δεν ακολουθεί
και εκείνοι αθόρυβα γλιστρούν
σαν υψηλές λεπτομέρειες
σε έργο τέχνης που

δεν είδες ποτέ κανείς

Δευτέρα 28 Οκτωβρίου 2019

Η σίγαση

Στέρεψε από ανέμους

το φθινόπωρο, πριν προλάβει

να σκορπίσει τις φλόγες του στη γη.

Μονάχα παγερή ηρεμία

σαν αυστηρή παρουσία

έμεινε να αποτυπώνει αμείλικτα

τις πτώσεις του ήλιου.

Μονάχα ηρεμία,

που μεγεθύνει δίχως ντροπή

τις φωνές μέσα σε ρηχές κάμαρες.

Άμορφη αλλά επιβλητική,

σίγασε δολοφονικά

του φθινοπώρου τους αυλούς.

Πέμπτη 10 Οκτωβρίου 2019

Βηματισμοί στην ομίχλη
ιχνηλάτης που τον πρόδωσαν
οι ικανότητές του.
Εχθρική κάθε λάμψη
σαν ακόνισμα λεπίδας
που στοχεύει λαιμό.
Ψυχρή κάθε αναπνοή
σαν θραύσμα του χειμώνα.
Οι ήχοι απόμακροι μα κοντινοί
και οι στοχασμοί να με κυκλώνουν
σαρκοφάγο σμήνος.

Δευτέρα 30 Σεπτεμβρίου 2019

Εστίες

Τα ρολόγια μίσησαν το σκοπό τους
και τινάζουν τους αριθμούς

Η νύχτα σέρνει σκισμένο το μανδύα
σαν απέθαντη σκέψη
//
Τα δευτερόλεπτα που χάνεται ο νους
σαν ρήγματα σε καμένη γη
//
Εκείνη η στάλα σκότους
σαν μία σταγόνα αίμα στον ωκεανό
//
Οι αναμνήσεις
σαν χορός κάτω από όξινη βροχή
//
Το πλέγμα του χώρου
η στατική ηχώ της κάμαράς μου
//
Ημίνεκρα όρνεα βουτούν
στην τέφρα των ωρών μου

Σάββατο 7 Σεπτεμβρίου 2019

Scutigera

Μέσα στις ρωγμές
χιμαιρικά ανθίζει η σιγή,
με ενστικτώδη ταχύτητα
στο γόνιμο σκοτάδι.

Η κίνηση ανάλαφρη,
σαν ίχνος του ανέμου,
εναλλάσσεται συνεχώς
στα ίδια τα σημεία.

Οίκος και λαβύρινθος,
προσφέρει ασφάλεια
σε αυτόν που μέσα κλείνεται
μόνος σε κάποιο θρόνο.

Κυριακή 25 Αυγούστου 2019

Πέντε ποιήματα haiku

μες στα χρώματα

και τα χνάρια του ήλιου

κυλά τ'αγέρι

τι κι αν λείπεις

με το ίδιο φεγγάρι

ονειρεύεσαι

αταραξία

θάλασσά μου, απόψε

διαφωνούμε

μες στα σύννεφα

κούρνιασε το φεγγάρι

σαν από ντροπή

μέσα στα φύλλα

τα τζιτζίκια διαφωνούν

η νύχτα, ίδια