Δομημένα

Οριακή αναταραχή πραγματικότητας,
βαρύς αέρας, επιχρυσωμένος.
Μετρώ τις άσκοπες πράξεις μου
και εκείνες μετρούν εμένα.

Περνώ από το ένα δωμάτιο
στο άλλο, συνεχίζω να μετρώ,
θυμάμαι προτάσεις,
τις ίδιες ξανά και ξανά.

Βαρύς αέρας, που κόβει,
ακονισμένος από την αμφιβολία
και η μοναξιά λέαινα,
να μου γλείφει τις πληγές.

© 2019 Α.Χ.Δ, All Rights Reserved

Φως

Οι πρωινοί χρησμοί,
τσαλακωμένες επιστολές
δυσανάγνωστης ημερομηνίας,
ημιτελείς προφητείες.
Η νύχτα δικάζει κάθε μας βήμα.

Απέναντι από τη σκιά,
δε θα εκλείψει ποτέ το φως,
θα ωριμάζει μέσα στα χρόνια,
καθώς αυτά θα τρίζουν
σαν τρεμάμενες γέφυρες.

   © 2019 Α.Χ.Δ, All Rights Reserved

Ο φοίνικας

Ανατινάσονται οι σκέψεις μου, σαν άστρα που κάνουν χαρακίρι
και κάθονται σαν χρυσοκέντητα στεφάνια στο κεφάλι μου.
Μα.. καίνε ακόμη, καίνε ακόμη,
όπως έκαιγαν και πριν
όπως θα καίνε πάντα.

Ο φοίνικας πνίγηκε στις στάχτες του.







                                                            © 2019 Α.Χ.Δ, All Rights Reserved

Ορμή

Η ώρα, άγνωστη, πάντα,
αλλά εκείνο γνωστό, κάθε φορά,
σαν σκηνή θεατρικού μονολόγου.

Το κενό διατυμπανίζει τα λάθη
μέσα από άσεμνες επαναλήψεις,
μέσα από το γεμάτο παραλλαγές παρελθόν.

Θέλω να ξεράσω τους σκόρους,
μα, η ορμή σφηνώνει στο λαιμό
και με πνίγει, σα χαντάκα-τζίμε (裸絞め).

© 2019 Α.Χ.Δ, All Rights Reserved

Wakatsu - Πέντε ποιήματα zappai

ύπουλη σιωπή
στιγμιαίος χειμώνας
άλιωτο χιόνι

κρυμμένες κραυγές
σε αστάθμητες λέξεις
και χαμόγελα

άρυθμοι κρότοι
μα, τα χείλη μας μένουν
σιωπηλά ξανά

η κερκόπορτα
για τις λαθραίες σκέψεις
μένει ανοιχτή

άκαμπτες λέξεις,
σαν τις επιθυμίες
μένουν θαμμένες

© 2019 Α.Χ.Δ, All Rights Reserved