βάθη

Κυριακή 25 Αυγούστου 2019

Πέντε ποιήματα haiku

μες στα χρώματα

και τα χνάρια του ήλιου

κυλά τ'αγέρι

τι κι αν λείπεις

με το ίδιο φεγγάρι

ονειρεύεσαι

αταραξία

θάλασσά μου, απόψε

διαφωνούμε

μες στα σύννεφα

κούρνιασε το φεγγάρι

σαν από ντροπή

μέσα στα φύλλα

τα τζιτζίκια διαφωνούν

η νύχτα, ίδια

Παρασκευή 9 Αυγούστου 2019

Ο θόλος

Έμεινα ακίνητος,
να κοιτάζω τον απομακρυσμένο θόλο,
την κατάβαση της αβύσσου
στην απρόσμενη σιωπή μου.

Έμεινα ακίνητος,
απλώνοντας το βλέμμα μου αργά
στο σκεπασμένο από σκοτάδι τοπίο,
μα ο θόλος παρέμενε κλειστός.

Τετάρτη 7 Αυγούστου 2019

Τέσσερα ποιήματα haiku

θερμές ανταύγειες
η μέρα τεντώνεται

κόντρα στη νύχτα

το απαλό φως
με αδέξια χάρη
βάφει τα φύλλα

σάπιες οι βάρκες
μένουν στο λιμανάκι
με παράπονο

στα ξερά χόρτα
βούτηξε το κοράκι
με το πρώτο φως

Τετάρτη 24 Ιουλίου 2019

Δομημένα

Οριακή αναταραχή πραγματικότητας,
βαρύς αέρας, επιχρυσωμένος.
Μετρώ τις άσκοπες πράξεις μου
και εκείνες μετρούν εμένα.

Περνώ από το ένα δωμάτιο
στο άλλο, συνεχίζω να μετρώ,
θυμάμαι προτάσεις,
τις ίδιες ξανά και ξανά.

Βαρύς αέρας, που κόβει,
ακονισμένος από την αμφιβολία
και η μοναξιά λέαινα,
να μου γλείφει τις πληγές.

Παρασκευή 19 Ιουλίου 2019

Φως

Οι πρωινοί χρησμοί,
τσαλακωμένες επιστολές
δυσανάγνωστης ημερομηνίας,
ημιτελείς προφητείες.
Η νύχτα δικάζει κάθε μας βήμα.

Απέναντι από τη σκιά,
δε θα εκλείψει ποτέ το φως,
θα ωριμάζει μέσα στα χρόνια,
καθώς αυτά θα τρίζουν
σαν τρεμάμενες γέφυρες.

Σάββατο 13 Ιουλίου 2019

Ο φοίνικας

Ανατινάσονται οι σκέψεις μου, σαν άστρα που κάνουν χαρακίρι
και κάθονται σαν χρυσοκέντητα στεφάνια στο κεφάλι μου.
Μα.. καίνε ακόμη, καίνε ακόμη,
όπως έκαιγαν και πριν
όπως θα καίνε πάντα.

Παρασκευή 28 Ιουνίου 2019

Ορμή

Η ώρα, άγνωστη, πάντα,
αλλά εκείνο γνωστό, κάθε φορά,
σαν σκηνή θεατρικού μονολόγου.

Το κενό διατυμπανίζει τα λάθη
μέσα από άσεμνες επαναλήψεις,
μέσα από το γεμάτο παραλλαγές παρελθόν.

Θέλω να ξεράσω τους σκόρους,
μα, η ορμή σφηνώνει στο λαιμό
και με πνίγει, σα χαντάκα-τζίμε (裸絞め).